We hebben in buitengebied te maken met gebieden waar de provincie gezien de natuurwaarde bereid is mee te betalen als intensieve veehouderij naar een ander gebied verhuisd. Daarvoor zijn de zgn. LandbouwOntwikkelingsGebieden (LOG) aangewezen. Degene, die in een LOG-gebied wonen, zullen waarschijnlijk weten dat ze in zo’n gebied wonen. Dat wil overigens niet zeggen dat ze niet op plannen mogen reageren. De combinatie van die twee dingen is hier het geval.

 Een agrariër zal uit een rand van natuurgebied verhuizen naar een LOG. De bewoners bij de nieuwe stek weten heel goed dat ze in zo’n ontwikkelingsgebied zitten. Maar in hun beleving gaan de gemaakte plannen ver buiten de regels, die voor verplaatsing van intensieve veehouderij gelden. En om dat aan de politiek uit te leggen, stuurden ze ons een brief.

 We zijn op bezoek geweest. Onze stijl is dan: aanhoren, doorvragen en toezeggen als we op bepaalde punten navraag zullen doen. Dat laatste hebben we gedaan. Sterker nog: het leek ons goed om ons door de ambtenaren te laten ‘bijpraten’. Daarbij hebben we dit keer een mail gestuurd zodat andere fractie –als ze dat willen- direct kunnen aanschuiven. Zo besparen we tijd en zijn fracties tegelijk van de feiten op de hoogte. Daarvan is breed gebruik gemaakt. Raadsleden horen zo beide kanten van het verhaal en kunnen dan hun ‘beoordeling’ maken. Naar de burgers, die schrijven, is een eerste terugkoppeling gegeven. Een vervolggesprek zal gepland worden. De fractie ervaart burgercontacten waardevol, zeker als je merkt dat je:
* enerzijds meer snapt van de bezwaren,
* anderzijds soms dingen kunt uitleggen of in kader plaatsen waardoor de burger hopelijk snapt hoe routes lopen e.d.

We blijven graag luisteren naar burgers!