Wethouder

Een parkeer avontuur

Een parkeer avontuurTwee jaar geleden moest Ede op zoek naar 7 miljoen euro aan bezuinigingen. Edenaren werden gevraagd mee te denken en uiteindelijk ontstond een scala aan maatregelen. Nu kun je bezuinigen door minder geld uit te geven maar ook door de inkomsten te verhogen. Dat laatste deed de gemeenteraad door te besluiten om 500.000 euro meer aan parkeerinkomsten te begroten.

Als wethouder ging ik met die opdracht aan de slag. Inzet was om die 500.000 euro per jaar te vinden zonder verhoging van de parkeertarieven voor bezoekers van het centrum.

Dat lukte, ik kwam met een palet aan maatregelen zonder het tarief voor centrum bezoekers te verhogen. Een van die maatregelen was de slagbomen op de pleinen weg halen. Dat was een fiscale maatregel. Op een terrein met slagbomen (achteraf betalen) moet de gemeente BTW afdragen en met vooraf parkeren hoeft dat niet. Dat leverde 250.000 euro ( per jaar) op. En let op, ik had daarmee niets aan de tarieven gedaan. Alle maatregelen waren goed met de winkeliersvereniging van het centrum besproken en door hen akkoord bevonden. Na invoering bleken niet alle winkeliers enthousiast te zijn. De lokale pers sprong er boven op en ook sommige oppositiepartijen haakten daar gretig op in door te pas en te onpas te klagen over het parkeersysteem in Ede. Plots wilde deze partijen het parkeren gratis maken. Plots, want in de jaren daarvoor, toen ze in het college zaten, hadden ze het daar nooit over gehad. In de oppositie voelen sommige partijen zich niet genoodzaakt de begroting sluitend te houden.

Mensen moesten wennen aan het achteraf betaald parkeren. Het invoeren van het kenteken wat parkeren makkelijker moest maken werd omslachtig gevonden. Ondertussen konden de winkeliers in het centrum het maar niet eens worden over een loyalty systeem, waarbij de klant na aankopen korting krijgt op het parkeerkaartje. We hielden het parkeergedrag nauwlettend in de gaten. Na een eerste gewenningsperiode waarbij een deel van de parkeerders uitweek naar de parkeergarages en de omliggende wijken, begonnen de terreinen zich weer te vullen. Onduidelijk is of alle negatieve publiciteit die sommige winkeliers en met name de Edese post over dit onderwerp brachten, meer mensen deed besluiten het centrum met de auto te mijden.

De gewenningsperiode duurde langer dan wat we hadden ingeschat op basis van soortgelijke aanpassingen in andere steden. Hoewel het belparkeren (met je mobiele telefoon of smartphone) op de pleinen weer veel vaker gebruikt werd dan in andere steden. Na aanhoudende klachten over het invoeren van het kenteken, besloten we een aantal aanpassingen door te voeren. In de eerste plaats werden de apparaten aangepast. Simpel: Geen kenteken meer invoeren maar simpel drie knoppen bedienen. Eerlijk: niet meer per 15 minuten betalen, maar per minuut. En betaalbaar: de dagkaart werd verlaagd van €12,50 naar €5,00. De raad pastte daarbij ook nog de tijden aan. Vanaf 18 uur was het voortaan gratis. 

Ook deze maatregelen werden, net als de vorige, uitvoerig met de winkeliersvereniging en de centrumbewoners besproken en kregen hun goedkeuring. De maatregelen hadden effect. Het parkeren op de pleinen nam weer toe en de overlast in de omliggende wijken nam af. De klachten van de winkeliers verstomden, al bleven sommigen roepen dat het gratis moet, net als sommige oppositiepartijen die een verkiezingsitem voor de volgende verkiezingen gevonden hebben. De lokale krant had moeite om nog klagende winkeliers te vinden. 

Ondertussen zag de financiële situatie van de gemeente Ede er beter uit dan bij aanvang van de college periode. Reden voor een aantal coalitiepartijen om mij als wethouder een nieuwe opdracht te geven. In plaats van meer opbrengsten kreeg ik nu de opdracht om maatregelen te bedenken die het parkeren in Ede centrum aantrekkelijker maken. Daarbij mocht ik €250.000 per jaar aan opbrengsten afboeken.

Opnieuw ging ik aan tafel met de winkeliersvereniging, de bewoners en een drietal raadsleden in de klankbordgroep parkeren. En opnieuw kwam ik met een gedragen voorstel. Zo gedragen dat de gemeenteraad er zelfs geen behoefte aan had om er over te debatteren maar het meteen wilde vaststellen. U begrijpt dat een van de oppositie partijen nog even moest roepen dat het gratis moet, maar dat was de enige oprisping.

Met de nieuwste maatregelen hebben we nu echt het tarief aangepast. Voor een dagkaart betaalt u in Ede centrum slechts €4,00 en voor de eerste 10 minuten € 0,20 . De voorgestelde verhoging van de parkeervergunning voor de bewoners is geschrapt en voor € 53,00 per jaar kunnen ze een bezoekerspas aanvragen waarop hun bezoek en eventuele mantelzorgers kunnen parkeren. Deze maatregelen maken ons opnieuw de gemeente in de regio met de laagste parkeertarieven in het centrum. Dat steekt de burgemeester van Veenendaal, die het nodig vond om te Twitteren dat zijn centrum dan wel duurder is, maar wel leuker. Het zou gek zijn als hij zei dat'ie in Ede komt winkelen, ook al verlangt hij daar wellicht wel stiekem naar. Daarmee is mijn parkeeravontuur nog niet ten einde. Over de tarieven in de parkeergarages heeft de gemeente niets te zeggen. De garages zijn voor het grootste deel in handen van Q park. Op verzoek van de ChristenUnie fractie onderzoeken we momenteel of het mogelijk is de parkeergarages te kopen. Zodat het parkeerbeleid in Ede centrum weer in een hand komt en we een duidelijk beleid kunnen voeren.

Ik heb de afgelopen twee jaar mogen ervaren dat je met parkeerbeleid veelvuldig in de krant kan komen. Als men klachten heeft en je beleid in twijfel trekt met naam en toenaam. Bij tariefsverlaging wordt het nieuws neutraal gebracht en vraag je je af wie het bedacht heeft. Met alle discussie over het parkeren van auto's zou je bijna vergeten dat slechts een kwart van de bezoekers van het centrum met de auto komt. 75% van de bezoekers komt te voet of met de fiets. In de plannen voor het levendig centrum hebben we nadrukkelijk aandacht voor het parkeren van de fiets. Want dat we dat nog kunnen verbeteren is wel duidelijk.

De bezoekersaantallen van Ede nemen toe, de leegstand neemt af. Nieuwe winkels komen erbij. We lijken de slag om ons centrum te gaan winnen. Als u de burgemeester van Veenendaal hier straks ziet winkelen, zeg dan maar niks; ik gun het hem.

Leon Meijer, wethouder
E. leon.meijer@ede.nl

Hulpverleners in de jeugdzorg zijn vriendelijk

De kinderombudsman houdt de vinger aan de pols. Elke drie maanden onderzoekt hij de ervaringen met jeugdzorg in 50 gemeenten waaronder Ede. Wat vinden ouders van de hulp die hun kind krijgt, hebben ze wel genoeg invloed op de keuze van hulp en worden ze wel serieus genomen? Uitkomsten die we serieus moeten nemen.

Hulpverleners in de jeugdzorg zijn vriendelijk. In Ede meer dan in de rest van Nederland. Dat is tenminste de uitkomst van een onderzoek van de kinderombudsman naar ervaringen met jeugdzorg in 50 Nederlandse gemeenten. Dat onderzoek herhaalt de ombudsman elke drie maanden. Zo krijgen we zicht op hoe ouders de hulp ervaren die hun kind krijgt.

Voor Ede geeft het onderzoek een positief beeld. Op bijna alle onderdelen scoort onze gemeente beter dan het landelijk gemiddelde. Zo is 82% in Ede tevreden over de inspraak die ze als ouder hebben bij het bepalen van de hulp. Landelijk is dat 75%. Ouders voelen zich ook serieus genomen. 92% in Ede en 83% landelijk. Is er dan niets minder goed? Jawel. Op de vraag of de gemeente goed naar het kind luisterde, antwoordde slechts 20% dat dat het geval was. Dat was even schrikken. Navraag bij de onderzoekers leerde echter dat van de onderzochte ouders, maar een ouder het afgelopen jaar een gesprek gehad heeft over de jeugdhulp van de gemeente en dat met zijn huisarts. Direct contact met de gemeente is er niet geweest. Vandaar dat de ombudsman heeft besloten bij zijn eerstvolgend onderzoek de vraag beter te formuleren. Niet dat we geen fouten maken, maar als we die maken, willen we graag weten wat we het kunnen verbeteren.  

Racen

Je hebt van die rijtjes waar iets niet in thuis hoort. Ook in Ede kennen we die. In het rijtje Nürburgring, Spa-Francorchamps, Meulunterseweg, hoort de laatste niet thuis. Toch hebben ze veel gemeen. De eerste twee zijn autorace circuits en op de laatste wordt ook geracet.

De Meulunterseweg is een 60 km weg tussen Lunteren en Wekerom in het buitengebied van Ede. Een weg waar verschillende dodelijke ongelukken hebben plaatsgevonden. Een weg waar de politie het afgelopen jaar mensen heeft aangehouden die het voor elkaar kregen om met 170 km per uur langs te komen. Een weg waar naast auto's ook gewoon fietsers rijden. Jarenlang was er een patstelling tussen bewoners aan de weg die graag snelheidsbeperkende maatregelen wilden en transportondernemers die geen drempels voor hun vrachtwagens wilde hebben. En op het raadhuis in Ede werd geen knoop doorgehakt.

Extra politiecontroles en metingen van de gemeenten het afgelopen jaar bracht de ernst van de situatie opnieuw duidelijk in beeld. 85% van de automobilisten reed te hard, gemiddeld 80 km per uur met uitschieters zoals hierboven. De tegenstanders van drempels dachten dat meer politiecontroles zouden helpen. Dat deden ze niet. Telkens als de politie controleerde namen ze rijbewijzen in beslag, maar de gemiddelde snelheid daalde niet. Niemand zit te wachten op drempels in een weg, maar als een weg mensen uitnodigt om te hard te rijden, moeten er maatregelen genomen worden. Veiligheid gaat voorop.

Met steun van de burgemeester en mijn collega wethouders heb ik de knoop doorgehakt: de Meulunterseweg weg krijgt snelheidsbeperkende maatregelen. Toen dat besluit eenmaal genomen was, werkten bewoners en ondernemers goed samen om de plaats en vorm van drempels en plateaus te bepalen. Afgelopen week is de aannemer begonnen. En binnenkort hoort de Meulunterseweg definitief niet meer thuis in het rijtje van racecircuits.

Leon Meijer,
E. leon.meijer@ede.nl

Leon is wethouder voor de ChristenUnie. Hij heeft onder meer Verkeer in zijn portefeuille.

Veilig tegen het Veluws massief

Op de rand van het Veluws massief ligt onze woonplaats Ede. Uit archeologische vondsten blijkt dat hier al vroeg mensen woonden. Het meest opvallend zijn de raatakkers (celtic fields) waarvan we weten dat ze in 400 voor Christus door de toenmalige Edenaren gemaakt zijn. Terwijl het westen van Nederland nog uit water bestond en men in Friesland van terp naar terp moest varen bij hoogwater, hield men op de rand van de Veluwe droge voeten en kon men voedsel verbouwen. Ede was een veilige plaats om te wonen. Nog steeds profiteren we van de ligging van Ede. Aan de oostkant, tegen het Veluws massief zit het grondwater wel meer dan 10 meter diep. Dat geeft ons de kans om het regenwater af te koppelen van het riool en gewoon de bodem in te laten trekken, zonder dat we bang hoeven te zijn voor ondergelopen straten. Een project dat in Ede-Oost en Bennekom-Oost uitgevoerd wordt.

Veiligheid is een onderwerp dat vaak terugkomt aan mijn tafel als ik met ambtenaren en jeugdzorgdeskundigen praat over jeugdzorg. De veiligheid van kinderen in gezinnen waar van alles aan de hand kan zijn. Gelukkig gaat het met heel veel kinderen goed in onze gemeente en is Ede een heerlijke plaats om op te groeien. Maar voor die kinderen die de pech hebben om op te groeien in een moeilijke gezinssituatie willen we dat de veiligheid niet in gevaar komt. Medewerkers van de sociaal teams worden getraind om signalen van onveiligheid te herkennen. En als het moet werken we nauw samen met ‘veilig Thuis' - voorheen Meldpunt Kindermishandeling en de Raad voor de Kinderbescherming. Dat staat klaar aan professionele zijde. Maar het allerbelangrijkst is sociale omgeving van een kind: school, kerk, sportclub, familie. Als we met zijn allen op al die plekke aandacht aan kinderen geven, krijgen zij nog meer de kans veilig op te groeien.

Inmiddels zoekt een nieuwe groep mensen de veiligheid in Ede. Op de vlucht voor oorlog, honger en armoede. Duizenden vluchtelingen zoeken in Europa een veilig heenkomen. Ook in Nederland. Het college met instemming van de gemeenteraad heeft inmiddels twee gebouwen op de kazerneterreinen aangeboden voor de opvang van vluchtelingen. Het past bij de lange geschiedenis van Ede om mensen veiligheid te bieden. Ooit was dat veiligheid voor het water. Honderd jaar geleden was dat voor Belgen die de eerste wereldoorlog ontvluchtten. Nu is dat voor mensen die een oorlog in Syrie of Eritrea ontvluchten. De rand van het Veluws massief kan een nieuwe groep mensen veiligheid bieden. Maar daar hebben we niet alleen de zandgronden met het diepe grondwater bij nodig. Net als bij onze kinderen hangt het van de sociale omgeving  af zoals school, kerk, sportclub en vrijwilligers  of mensen  zich echt veilig kunnen voelen. 

Leon Meijer, wethouder voor de ChristenUnie
E. leon.meijer@ede.nl

Werken aan een duurzaam Ede

In april van dit jaar zaten we als coalitiepartijen bij elkaar om het bestuursakkoord te schrijven. Verstopt in de bossen van de Hoge Veluwe verschenen één voor één onze prioriteiten op papier. Het sociale karakter van Ede,  de decentralisatie van zorgtaken naar de gemeente, aandacht voor Food en duurzaamheid. De ambitie die we opschreven viel op: Ede wil tot de top van duurzaamste gemeenten in Nederland behoren.

Niet zomaar een wedstrijdje in ‘kijk ons eens even...’. Eerder een besef dat een gemeente die zoveel natuur herbergt, waar mensen het normaal vinden om naar elkaar en hun omgeving om te zien, waar het begrip rentmeesterschap in en buiten de kerken begrepen wordt, voorop hoort te lopen. Duurzaamheid is geen hobby voor geiten wollen sokkendragers, maar het besef dat als je nu het milieu schaadt of de energiebronnen uitput, toekomstige generaties daar de prijs voor betalen. Misschien is duurzaamheid wel de beste vorm van jeugdzorg: zorgen dat kinderen later goed kunnen leven.

Inmiddels ben ik druk bezig om het plan van aanpak uit te werken. Met een brede blik. Want het gaat niet alleen om energiebesparen, maar ook bijvoorbeeld om het hergebruik van grondstoffen, het gebruik van alternatieve energiebronnen, ecologisch groenbeheer, het afkoppelen van regenwater en het tegengaan van voedselverspilling.

Duurzaamheid staat weer stevig op de politieke agenda. Gebeurde er in Ede tot nu toe dan helemaal niets? Gelukkig wel, denk maar aan de centrale voor biomassa waar snoeihout uit de Edese bossen en tuinen zorgt voor het verwarmen van huizen en scholen. Of de aankoop van het plant-e systeem. Een uitvinding waar de groei van planten zorg voor het opwekken van stroom en die we gaan gebruiken voor het verlichten van het fietsviaduct over de A12. Mooie initiatieven die we goed in de etalage moeten zetten: Kijk eens, het kan ook duurzaam. Maar we willen wel verder, breder.

Net voor ik dit stukje schreef mocht ik de 1500ste subsidie voor woningisolatie uitreiken aan een echtpaar in Bennekom. Met hulp van de gemeente zetten deze mensen HR++ glas in hun raamkozijnen. Daarmee besparen ze op hun stookkosten. Als je eenmaal een eerste stap zet, komen er vaak meer. Deze mensen waren nu aan het nadenken over zonnepanelen op hun dak. Stappen die je niet alleen besparing van je energierekening oplevert maar die ook een onze kinderen nog een kans geven in de toekomst.

Een plan van aanpak duurzaamheid is uitvoering geven aan rentmeesterschap. Ik geloof dat het in de kern gaat om een opdracht die de mens in Genesis 2: 15 gekregen heeft: de schepping bewerken en beheren. Daar moeten we serieus werk van maken.

Leon Meijer,
Wethouder Duurzaamheid (ChristenUnie)

Wil je reageren? Stuur dan een e-mail naar leon.meijer@ede.nl

Een volle agenda

‘Druk?, nee vol.’ Dat is de laatste tijd mijn antwoord op de vraag of ik het druk heb als wethouder van de gemeente Ede. Bij ‘druk zijn’ heb ik het gevoel dat je als mens teveel aan je hoofd hebt. En zo ervaar ik het wethouderschap niet. ‘Vol’ wel, mijn agenda is flink belast en het is af en toe flink zoeken naar een gaatje, als iemand even tussendoor een afspraak wil.

2014 is het jaar waar de ChristenUnie de derde partij van Ede werd met een verschil van 28 stemmen met de tweede partij van Ede. Die uitslag had als gevolg dat de ChristenUnie aanschoof bij de coalitieonderhandelingen en na vier jaar afwezigheid weer plaats nam in het college. Bij de verdeling van de portefeuilles voor de wethoudersontstond er een “ChristenUnie-proof’ scala aan verantwoordelijkheden: Jeugdzorg, Duurzaamheid, Food, Groenbeheer en Mobiliteit. Een breed pakket dat mij in contact brengt met hele verschillende delen van het leven in Ede. Drie voorbeelden:

Ik heb de afgelopen maanden hard gewerkt aan de overdracht van jeugdzorg naar de gemeente. Gesprekken met zorgaanbieders, clientenorganisaties en collega wethouders in het land. De contracten met zorgaanbieders zijn getekend, de sociale teams in de wijken gaan van start en naast beroepskrachten staan ook tal van vrijwilligers klaar om hulp te bieden aan gezinnen en jongeren in onze gemeente.

Zorgen dat wij en toekomstige generaties in hun behoeften kunnen voorzien, is het doel van het duurzaamheidsbeleid van de gemeente. Wij hebben een start gemaakt met de invulling van dat beleid, zoals de subsidie op de aanschaf van zonnepanelen, aandacht voor fietsverkeer en de promotie van het warmtenet. In 2015 bouwen we het duurzaamheidsbeleid verder uit.

Food is het speerpunt voor Ede. Ik ben inmiddels kind aan huis bij een aantal boeren in onze omgeving, maar ook weer bij de Universiteit waar ik ooit gestudeerd heb. Enorm veel mensen zijn in onze gemeente bezig met voedsel. Met de verbouw, de verwerking, het onderzoek en jawel, met het opeten van al dat goede van het land. De startnota is klaar en in 2015 gaan we het programma Food verder vorm geven.

Aan het einde van het jaar ontstaat van nature de neiging om terug te kijken. En als ik dat doe, denk ik ‘zo dat staat’. Tegelijk kijk ik ook vooruit. Er is genoeg te doen. Samen met de inwoners van Ede zoeken we naar manieren om te bezuinigen. Nodig om onze financien op orde te houden en ruimte voor nieuw beleid.

En in een volle agenda is er aan het einde van het jaar gelukkig ruimte voor Kerst. Tijd om stil te staan bij het kind in de voerbak, God die in Jezus omziet naar ons. In dat perspectief kunnen we een nieuw jaar in. Want in dat perspectief hangt het niet van mijn volle agenda af, maar van Hem die ons geroepen heeft. Vanuit Zijn perspectief, Zijn agenda mogen we in 2015 aan de slag.

Ik wens u gezegende Kerstdagen en een voorspoedig 2015,

Leon Meijer,
Wethouder ChristenUnie

Wilt u reageren? Dat kan; stuurt u uw reactie dan naar leon.meijer@ede.nl.

Namens de ChristenUnie zit in het college:

 

 

Naam:
Adres:

Telefoon:
E-mail:

Portefeuilles:








Twitter:

Leon Meijer
Bergstraat 4, 6711 DD Ede
Postbus 9022,6710 HK Ede
(0318) 680911
Leon.Meijer@ede.nl

* Jeugdzorg,
* Sociale infrastructuur,
* Food,
* Beheer Openbare Ruimte,
* Verkeer en Vervoer,
* Milieu,
* Waterbeleid,
* Duurzaamheid

Wethouder Meijer spreken
Wanneer u de wethouder wilt spreken, kunt u een gesprek met de wethouder aanvragen via zijn secretaresse, Mw. M. Groeneveld, telefoon (0318) 68 07 31. Of u stuurt een e-mail naar leon.meijer@ede.nl. U kunt ook vrijblijvend het spreekuur bezoeken: iedere maandag van 09.00u - 10.00u. U doet er wel verstandig aan om van te voren even navraag te doen via zijn secretaresse.